Menü Kapat

Testis Tümörü Tedavisi Evre 1 Germ Hücreli Tümör

Testis Tümörü Tedavisi:

Testis tümörleri, genellikle germ hücreli tümörler (GHT) olarak sınıflandırılır ve bu tümörlerin büyük çoğunluğu seminom veya non-seminom olarak iki ana gruba ayrılır. Tedavi seçenekleri, hastalığın evresine ve tümör tipine göre değişiklik gösterir. Aşağıda, evre 1 germ hücreli tümörlerin tedavisi ve ilgili tedavi seçenekleri açıklanmıştır.


Evre 1 Germ Hücreli Tümör

12.K.1.1. Germ Hücreli Neoplazi İn Situ (GHNIS)

  • GHNIS, germ hücreli tümörlerin prekürsörü olarak kabul edilir. Testis kanseri gelişme riskini artırır ve 5 yıl içinde %50 oranında invaziv GHT’ye dönüşme riski bulunur (Hoei-Hansen ve ark., 2005).
  • Tedavi Seçenekleri:
    • Orşiektomi (testis alma) ya da yakın takip önerilebilir, ancak soliter testis varlığında lokal radyoterapi (2 Gy fraksiyonlar halinde toplam 18-20 Gy) uygulanabilir (Petersen ve ark., 2002). Ancak bu tedavi, infertilite ve uzun dönemde Leydig hücre yetmezliği gibi yan etkilere yol açabilir.
    • Kemoterapi bu grupta genellikle etkisizdir (Mortensen ve ark., 2011).

12.K.1.2. Klinik Evre 1 Seminom

  • Seminomasının %80’i klinik evre 1 olarak tanı alır ve testis kanserinin en yaygın formudur.
  • Evre 1 seminom hastalarında, %20 kadarında retroperitonda subklinik metastaz bulunabilir ve orşiektomi sonrasında hastalık nüksedebilir (Bokemeyer ve ark., 2002).
  • Evre 1 seminomun tedavisinde, sağkalım oranı tedaviye bağımsız olarak %100‘e yakın olup, hastaların yönetiminde adjuvan tedavi seçenekleri arasında karar verilmesi önemlidir.

12.K.1.2.1. İzlem

  • Evre 1 seminomlu hastalar için aktif izlem önerilir. İzleme, sık sık yapılan kesitsel görüntüleme, serum marker takibi ve erken relaps tespiti için klinik değerlendirme içerir.
  • 5 yıllık genel relaps riski %12-20 arasında olup, çoğu relaps ilk 2 yıl içinde retroperitonda meydana gelir.
    • Relaps riski <3 cm çaplı tümörlerde %12, <4 cm çaplı ve rete testis invazyonu olmayan tümörlerde ise %6‘dır (Nayan ve ark., 2017).
    • Aktif izlemde, kansersiz sağkalım oranı %99‘un üzerindedir.

12.K.1.2.2. Adjuvan Kemoterapi

  • Tek doz karboplatin ve adjuvan radyoterapi (RT) arasında relapssızlık oranları açısından yapılan karşılaştırmalar, ortanca 4 yıllık takip süresinde önemli bir fark göstermemiştir (%95 vs. %96) (Oliver ve ark., 2011).
    • Adjuvan karboplatin, radyoterapi ya da aktif izleme alternatif bir seçenek olarak düşünülebilir.
    • Adjuvan karboplatin sonrası relaps durumunda sisplatin bazlı kemoterapi (KT) başarılı bir tedavi seçeneği olarak önerilmektedir (Fischer ve ark., 2017).

12.K.1.2.3. Adjuvan Radyoterapi

  • Relaps durumunda, sistemik kemoterapi alamayacak seçilmiş hasta grupları için adjuvan radyoterapi düşünülebilir.
    • Ancak radyasyon toksisitesi ve uzun dönemde non-germ hücreli malignite gelişme riski göz önünde bulundurulmalıdır (Bieri ve ark., 1999).

12.K.1.2.4. Riske Göre Tedavi

  • Hastalar, risk faktörlerine göre (tümör çapı >4 cm ve stromal rete testis invazyonu) düşük ve yüksek riskli olarak sınıflandırılır.
    • Düşük riskli hastalarda, tek doz karboplatin sonrası %4‘lük nüks oranı izlenirken, yüksek riskli hastalarda bu oran %15,5‘e kadar çıkabilir (Tandstad ve ark., 2016).

Klinik Evre 1 Seminom Tedavi Özeti:

Tedavi SeçeneğiAçıklama
Aktif İzlemSağkalım oranı yüksek, ancak relaps riski %12-20 arasında değişmektedir. Takipte kanserden arınmış sağkalım %99’un üzerindedir.
Adjuvan KemoterapiTek doz karboplatin, adjuvan radyoterapi ya da takip alternatifi olabilir. Karboplatin sonrası relaps durumunda sisplatin tedavisi önerilir.
Adjuvan RadyoterapiSadece izlem için uygun olmayan ve kemoterapi kontrendike olan hastalarda düşünülebilir.
Riske Göre TedaviTümör çapı >4 cm ve rete testis invazyonu gibi risk faktörlerine sahip hastalar yüksek riskli grupta yer alır. Adjuvan tedavi planları buna göre şekillenir.

Genel Yönlendirmeler:

  1. Aktif izleme, risk faktörü olmayan hastalar için en uygun seçenek olabilir.
  2. Adjuvan tedavi: Yüksek riskli hastalar için tek doz karboplatin veya adjuvan radyoterapi seçenekleri düşünülebilir.
  3. İzlemde hastalar, özellikle küçük tümörlerde ve normal serum marker seviyelerinde takip edilmelidir.
  4. Radyoterapi: Uzun dönemde sekonder malignite riski taşıdığı için dikkatli seçilmeli, yalnızca izlem yapılması uygun olmayan hastalar için tercih edilmelidir.

Sonuç:
Testis kanserinin evre 1 seminom tedavisi, büyük oranda aktif izleme ve adjuvan kemoterapi seçeneklerine dayanır. Tedavi seçimi hastanın risk faktörlerine, tümör boyutuna ve diğer klinik parametrelere göre dikkatlice yapılmalıdır.