Evre 2A/B NSGHT Tedavisi
Evre 2A/B Non-Seminomatöz Germ Hücreli Tümörler (NSGHT) tedavisinde serum tümör markerları ve radyolojik bulgular önemli bir rol oynamaktadır. Tedavi, tümör markerlarının durumu ve lenf nodu büyüklüğüne göre şekillendirilir. İşte detaylar:
1. Serum Tümör Marker Negatif
- Normal tümör markerları ve < 2 cm lenf nodu:
- Bu hastalarda izlem ön planda olmalıdır. İlk olarak 6 hafta sonra hastalar tekrar değerlendirilmelidir.
- Lezyonlar Progresyon Gösterirse: Eğer lenf nodları büyür veya lezyonlar küçülmezse, tedavi evre 2 olarak yapılmalıdır.
- Evre 2A NSGHT: Normal veya normale dönmüş tümör markerları ile, sinir koruyucu RPLND (Retroperitoneal Lenf Nodu Diseksiyonu), deneyimli cerrahlar tarafından özel merkezlerde uygulanmalıdır.
- Bu hastaların %20’si Evre 1’e gerileyebilir ve ek tedavi gereksinimi doğabilir.
2. Serum Tümör Marker Pozitif
- Evre 2A/B Artmış Tümör Markerlar ve Radyolojik Bulgular:
- IGCCCG risk grubuna göre tedavi planı yapılmalıdır. IGCCCG risk grubu, hastanın prognozunu ve tedaviye yanıtını tahmin etmek için kullanılır.
- Tedavi Seçenekleri:
- 3 kür BEP (Bleomisin, Etoposid, Sisplatin) veya 4 kür EP (Etoposid, Sisplatin) tedavi protokollerinden biri uygulanabilir. Bu tedavi seçenekleriyle birçok hastada iyi prognoz sağlanır.
- Primer RPLND:
- Artmış markerlar ile hastalarda, referans merkezlerdeki özel çalışmalar dışında primer RPLND önerilmez.
- Post-pubertal Teratom:
- Post-pubertal teratom bulunan hastalarda kemoterapi gereksizdir ve cerrahi tek başına tedavi küratif olabilir.
- Ancak adjuvan kemoterapi (BEP veya EP) tartışılabilir; relapsı azaltmak amacıyla, maksimum 2 kür olarak uygulanabilir.
Sonuç:
Evre 2A/B NSGHT tedavisinde, hastanın tümör markerlarının durumu ve lenf nodu büyüklüğü önemli belirleyicilerdir. Serum tümör markerları normal veya negatif ise izlem tercih edilir, ancak progresyon durumunda evre 2 tedavisi başlanır. Serum markerları pozitif olan hastalarda ise IGCCCG risk grubuna göre kemoterapi seçilir. Ayrıca, post-pubertal teratomlu hastalarda cerrahi tedavi genellikle yeterli olup, kemoterapi gereksiz olabilir.